Bangearnn

วันนี้อันตัวเรานี่ ก็ยังไม่เลิกขรี้สักทีเลย

โธ่..ไอ้อหิวาห์ตกโรค เอ๊ย!

โอ่ย  เหนื่อยวุ้ย...

เราได้มีโอกาสไปอุจจาระ นอกสถานที่ด้วยความจำยอมอย่างเหลือแสนแลทุลักทุเลอย่างยิ่งยวด

เราไม่รู้ว่าวันนี้เราได้บริโภคสิ่งใดที่ไปกระตุ้นปลายลำไส้ใหญ่ให้ทำงานผิดช่วงเวลา แถมยังไม่มีทีท่าประนีประนอมแม้แต่น้อย สิ่งที่ทำได้มีเพียงแต่อั้น อั้น และอั้น เพื่อรอคอยให้รถเมล์แสนเอื่อยอ่อยเคลื่อนคล้อยไปถึงเป้าหมายเสียที

อ่า............และแล้วก็มาถึง รีบบึ่งเข้าสุขาเร็วรี่ ที่ไหนได้คนเต็มล้นปรี่ เช่นกันกับขี้จะล้นตูด

ทนรอจนคิวสุดท้าย เสียงปลดล็อกดังได้เสนาะหู ลิงโลดแทบพุ่งชนประตู และพรั่งพรูส่งอุดตัน

โล่ง ล่อง ลิ่ว ล้อ ดั่งเสียงสวรรค์เคลียคลอข้างหู ปลดแล้วปล่อยแล้วเต็มประตู ฮัมเพลงลั้นลา ฮู้ฮู ฮ้าฮา......

..จะหรบจร้ะ..

หายนิ้วไปนานเลยเชียว อันที่จริงก็ไม่ได้ไปไหนไกล แต่แค่ยังไม่อยากบรรยายอะไรนักหนา

แต่พอกลับมาดูอีกทีก็คิดถึงอารมณ์ที่ได้พิมพ์อะไรไปเรื่อยเปื่อย จะว่าไปก็เพลินดี

อันที่จริงจุดประสงค์ของบล็อกเค้ามีไว้ทำอะไรกัน ก็ไม่แน่ใจหรอกนะ แต่จากนี้ไปก็คิดไว้ว่าจะขอใช้บล็อกนี้เพื่อเก็บเรื่องราวที่คิดว่าน่าจะบันทึกไว้เป็นที่ระลึกในภายหน้า จะเรียกอีกอย่างว่ากันลืมก็ไม่ผิด

และที่แน่ๆคงจะไม่ใช้ที่นี่เพื่อบอกเล่าเรื่องราวส่วนตัวในแต่ละวันอย่างละเอียดถี่ถ้วนแน่ อาจจะมีบ้างหากวันนั้น บังเอิญไปเจอเหตุการณืที่เกิดนอกเหนือไปจากที่เคยเป็นมาในทุกๆวัน

ที่ว่ามาทั้งหมดนี่ก็เพื่อเอาไว้เตื่อนตัวเองให้มีแนวหรือช่องทางที่เป็นหลักเป็นฐานให้มันดูแน่นหนาเสียหน่อย ซึ่งถ้าจะให้ยึดเอาตามนี้อย่างเคร่งครัดก็คงไม่ถึงขนาดนั้น

เอาเป็นว่าแล้วแต่ อารมณ์ และศรัทธา ในช่วงเวลาดังกล่าวก็แล้วกัน

ยิ่งพิมพ์นิ่งมึนนะเนี่ย พอก่อน สำหรับ กรอบนี้ก็แล้วกัน